Opublikowany w Gry edukacyjne

Samochody w akcji!

Jakiś czas temu otrzymałam prośbę o przygotowanie gry o tematyce samochodowej, więc oto i ona:) Celem gry jest rozwijanie umiejętności rozpoznawania funkcji wybranych pojazdów, z których każdy służy pomocą w określonej sytuacji.

Wybrałam 4 pojazdy, do których dobrałam po 3 sytuacje, znane dziecku, z którymi kojarzyć będzie dany środek transportu.

Określone sytuacje umieszczone są na planszy oraz na kartach pojazdów, które stanowić będą podpowiedź dla gracza.

Przygotowanie gry jest bardzo proste 🙂

Potrzebujemy brystole w różnych rozmiarach, rzep dwustronny, 4 spinacze do bielizny oraz kostkę (ja wykorzystałam gumowy klocek, który okleiłam symbolami)

Sklejamy dwa arkusze brystolu A3, na nich układamy drogę, a następnie przyklejamy oznaczenia pasa jazdy.

Przy drodze umieszczamy w miarę równych odstępach symbole sytuacji, które związane są z określonym pojazdem. Obok nich przyklejamy kawałek rzepa, do którego będzie umieszczany symbol „pomoc”.

Przygotowujemy kostkę, złożoną z pojazdów, oraz symbolu „kto?” i „jeszcze raz”, pojazdy

Każdy pojazd ma na odwrocie umieszczone symbole „pomocy”, które będą przyklejane podczas gry na planszy obok sytuacji odpowiadających przeznaczeniu wybranego pojazdu.

Kiedy mamy już wszystkie elementy, tzn. plansza z ulicą, pojazdy (ze spinaczem lub bez), tablice ratunkowe pojazdów oraz kostkę możemy zaczynać grę! 🙂

O kolejności w grze decyduje „ślepy los”, czyli rzut kostką, pojazd, który wypadnie rozpoczyna rozgrywkę (w przypadku 2 pozostałych znaków: „Kto?” o kolejności decyduje nauczyciel , np. wybierając pierwszą osobę, która się zgłosi. W przypadku „jeszcze” powtarzamy rzut.)

wylosowany pojazd przemieszcza się po planszy (z wykorzystaniem spinacza lub bez) na wybrane przez siebie miejsce z wydarzeniem, które odnosi się do jego „specyfiki”.

Wsparciem jest tablica pojazdu, która wskazuje 3 miejsca.

Gracz zatrzymuje się przed wybranym przez siebie miejscem i udziela „pomocy” przyklejając jeden symbol obok miejsca wydarzenia.

Wygrywa gracz, który jako pierwszy pomoże wszystkim potrzebującym w danej „profesji”.

Dzięki swojej konstrukcji gra jest nieprzewidywalna i zaskakuje, co przyczynia się do rozwijania koncentracji uwagi, uczy samodzielnego myślenia i działania, ale przede wszystkim jest świetną grupową zabawą dla małych i dużych.

Opublikowany w czytanie uczesniczące, Materiały do zajęć

„Zawodowy” lapbook

Co powiecie na książki inaczej? Możemy opowiadać o zawodach i wyróżniających je cechach składając treść w całość za pomocą lapbooka, tzn książki rozkładanej i czytanej „na kolanach”. Ta forma prezentacji materiału dydaktycznego dzięki odpowiedniej wizualizacji pomaga przyswajać dużo więcej treści niż tradycyjny sposób nauczania, poprzez odpowiednią konstrukcję zachęca młodych czytelników do zgłębiania kolejnych „ukrytych” treści. Warto zatem wykorzystać ją w pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych:)

Do przygotowania moich książek wykorzystałam piankowe elementy, przypinane na rzep. Nie jest to jednak obowiązkowy element i można stworzyć ją opierając się na znakach programu Boardmaker lub innego umożliwiającego tworzenie symboli. 

Konstruując każdą książkę skupiałam się na pytaniach, które może zadawać dziecko lub dorosły, a odpowiedzi na nie znajdują się w kieszonkach.

W każdej książce w zależności od profesji możemy odpowiedzieć na pytania:

Kto? to postać, która powinna być ruchoma, możliwa do manipulacji dziecka

Gdzie pracuje? ilustracja stanowiąca tło lapbooka z etykietą miejsca

Czym jedzie? umieszczamy charakterystyczny dla postaci pojazd

Co robi? najbardziej charakterystyczne aktywności postaci

Co ma? sprzęt, elementy garderoby, lub zwierzęta w przypadku rolnika

Co dalej? 3-elementowa historyjka przedstawiająca działanie wybranej postaci, układana na ostatniej stronie naszego lapbooka

W przypadku rolnika wybrałam jeszcze mieszkania zwierząt, oraz produkty, które otrzymuje rolnik hodując wybrane zwierzęta

Możliwości zabaw i rozmów w przypadku jednej książki jest cała masa i można na jej podstawie przeprowadzić całe zajęcia 🙂

Standardowo dla chętnych osób udostępnię materiały do wykonania przedstawionych zawodów, proszę o informację, który zawód mam przesłać strażak, budowniczy, pielęgniarka czy rolnik?

Opublikowany w Gry edukacyjne

1…2…3… wyścig po zdrowie czas START!

Przyszedł czas na prezentację gry, którą przygotowałam dla moich uczniów w celu utrwalenia bieżącego tematu. Muszę przyznać, że ten rodzaj pomocy obok książek do czytania uczestniczącego należy do moich ulubionych. Uwielbiam ręcznie tworzone gry, które pozwalają na dostosowanie treści oraz formy gry do możliwości psychofizycznych uczniów 🙂

W ramach tematu o zdrowiu powstała gra pt. „Wyścig po zdrowie”. Celem gry jest poza utrwalaniem podstawowych stanów chorobowych oraz sposobów ich leczenia, umiejętność działania według określonej struktury i wykonanie szeregu czynności jak również umiejętność czekania na swoją kolej. Każdy uczeń otrzymuje apteczkę, w której znajdują się „lekarstwa” (lub sposoby na dany rodzaj dolegliwości). Ja wybrałam trzy, które najczęściej dotyczą moich podopiecznych i można do nich dobrać różny sposób wsparcia. Są nimi: katar, kaszel oraz gorączka. Uczniowie rzucają kostką z liczebnością 1-3 (cyfry i kropki). W tej wersji każde pole wiąże się z określoną aktywnością, realizowaną według kroków:

  1. Rzut kostką, przesunięcie pionka na pole, które wskazuje liczba oczek na kostce
  2. Zapukanie do domu, znajdującego się na danym polu i otwarcie okienka na odpowiedź nauczyciela „Proszę”,
  3. Zidentyfikowanie „przypadłości osoby chorej” i podanie jej odpowiedniego „lekarstwa” z apteczki.
  4. Kiedy uda nam się wyleczyć chorego wskazujemy symbol, że jest zdrowy (który znajduje się na środku planszy- to jest opcja dodatkowa) wkładamy lekarstwo do apteczki i czekamy na kolejny ruch.

Gra sprawiła wiele przyjemności moim uczniom, a wielość różnych czynności zaangażowała nawet najbardziej wymagających graczy:)

Opublikowany w Materiały do zajęć

Rozmawiamy o zdrowiu i chorobie

Istotną częścią zajęć edukacyjnych jest wprowadzenie w temat i rozmowy na podstawie materiału obrazkowego umożliwiające wypowiedź uczniom.

W tym celu wykorzystam historię „Choroby Zosi”, prezentowaną w kilku częściach. Nauczyciel opisuje poszczególne sytuacje przedstawione na ilustracjach, uczniowie wybierają pasujące zdanie w formie pcs, następnie odczytują jego treść.

Kolejnym etapem jest określenie cech zdrowej i chorej osoby i można to zrobić wykorzystując tablice kontekstowe dla chłopca i dziewczynki:)

Kiedy już wiemy, jakie cechy posiada osoba zdrowa i chora, określamy co zrobić w danej sytuacji za pomocą materiału obrazkowego.

Materiał udostępnię chętnym osobom, które napiszą mi o tym w komentarzu pod postem:)

Opublikowany w czytanie uczesniczące

Czytanie uczestniczące

Wprowadzanie dziecka z trudnościami komunikacyjnymi w świat książki nie jest łatwą sprawą i powinno odbywać się etapami uwzględniającymi poziom rozumienia przekazywanych treści, zwiększając tym samym zakres uczestnictwa w samym czytaniu. Dziś przy okazji tematu o zdrowiu prezentuję trzy książki uwzględniające różny poziom komunikacyjny oraz pozwalające na wielotorowe ich przekazywanie.

Na początek wiersz „Katar” Jana Brzechwy, to jedna z moich ulubionych pozycji, która sprawia dzieciakom wiele radości, dzięki odkrywaniu kolejnych zakładek.

Na każdej stronie znajduje się ilustracja odpowiadająca kolejnym wersom wiersza, który recytuje nauczyciel, otwiera zakładkę i odczytuje zapisany w niej zwrot „a psik” intonując w odpowiedni dla potrzeb grupy sposób (głośno, cicho, szybko, wolno). Nauczyciel modeluje kilka pierwszych stron, następnie przekazuje inicjatywę kolejnym uczniom, którzy w zależności od swoich możliwości otwierają okienko, próbują powtarzać „a psik”, lub wykonują obie te czynności.

Kolejną propozycją jest książka utworzona na podstawie wiersza Juliana Tuwima „Recepta na zdrowie”.

Poza główną treścią wiersza, jakim jest wykaz podstawowych aktywności zapewniających nam zdrowie, naśladownictwo dźwiękowo-ruchowych aktywności (w zależności od możliwości ucznia), utrwalenie liczebników w zakresie 6, oraz wprowadzenie pojęcia następstwa czynności, określenia „potem”.

Zapoznając uczniów z książką skupiamy się na głównej treści obrazka nazywając ją, natomiast w kolejnych odsłonach możemy zaznajamiać uczniów z pozostałymi treściami zawartymi w książce. Angażujemy wszystkich uczniów prosząc ich o wskazanie, odczytanie lub nazwanie poszczególnych aktywności.

Ostatnią propozycją jest książka dla młodszych dzieci pt. „Lekarstwo misia” wiersza H. Bechlerowej.

Nasz główny bohater, czyli miś jest chory, a naszym zadaniem jest znalezienie lekarstwa dla niego. Problem w tym, że miś nie chce naszych propozycji. W książce wykorzystałam ruchome elementy, które dodatkowo uatrakcyjniają opowiadanie czytane przez nauczyciela.

Opublikowany w Materiały do zajęć

Ja w zdrowiu i chorobie

Listopadowa pogoda często sprzyja chorobom. W związku z tym, nadchodzący tydzień postanowiłam poświęcić właśnie temu tematowi. W ramach tygodniowego bloku będziemy określać przesłanki „zdrowia” i „choroby”, zasady zachowania się w określonym stanie, jak również utrwalać prawidłowe wzorce zdrowego trybu życia.

W tym celu posłużą nam przygotowane materiały;

  • Książki do czytania uczestniczącego dla uczniów o różnych możliwościach percepcyjnych, wybrane pozycje to: „Katar” J. Brzechwy, „Recepta na zdrowie” J. Tuwima, oraz (coś dla młodszych użytkowników) „Lekarstwo misia” H. Bechlerowej
  • Piosenka „Zdrowie” pochodząca z płyty „Ja i mój świat” zilustrowana w programie PowerPoint, dostępna tu: https://tiny.pl/tnzfx
  • Gra dydaktyczna „Wyścig po zdrowie”
  • Historyjka obrazkowa „ Choroba Zosi”
  • Tablice  kontekstowe do określania cech zdrowej i chorej osoby, dostępne tu: https://www.facebook.com/groups/EduAACja/?ref=bookmarks
  • Karty pracy utrwalające prezentowane treści.

Materiały zostały przygotowane w oparciu o program Boardmaker, który stanowi  moje główne źródło symboli wspomagających komunikację.

Część materiałów będzie również dostępna na mojej grupie facebookowej, na którą serdecznie zapraszam, jak również do śledzenia mnie na instagramie:)

Opublikowany w o mnie

Witajcie!

Kreatywną EduAACję czas zacząć!

Celem edukacji powinno być uczenie jak myśleć, a nie co myśleć.

Bill Beatie.

Niniejszy blog jest odpowiedzią na trudności jakie codziennie spotykamy w pracy z dziećmi ze złożoną niepełnosprawnością. Pracując ponad dziesięć lat na różnych szczeblach edukacji specjalnej najwięcej trudności sprawiało mi organizowanie zajęć grupowych czy to w grupie przedszkolnej, na świetlicy, czy też w szkole. Moi uczniowie prezentowali bardzo różnorodny poziom rozwoju umiejętności poznawczych (pomimo jednego określonego stopnia niepełnosprawności), posiadali dodatkowe trudności związane z ograniczeniami wzrokowymi, słuchowymi lub motorycznymi jednocześnie. Co oznaczało, że tradycyjne środki dydaktyczne nie były dostępne dla wszystkich. Zaczęłam więc swoje poszukiwania próbując odpowiedzieć na pytania:

W jaki sposób zaplanować i zrealizować zajęcia w klasie uczniów z różnorodną niepełnosprawnością, posiadających bardzo odmienne potrzeby i bardzo często mających znaczące bariery komunikacyjne?

Jak tworzyć materiał dydaktyczny, który będzie dostępny poznawczo dla każdego ucznia?

Jak organizować środowisko komunikacyjne umożliwiające porozumiewanie się grupie uczniów z różnymi trudnościami w jednym czasie?

I wreszcie jak pracować z całą grupą jednocześnie włączając każdego ucznia w proces edukacji i pozwalać im na rozwój kluczowych umiejętności społecznych?

Na te wszystkie pytania postaram się z Waszą pomocą znaleźć odpowiedzi prezentując kreatywne i nieszablonowe rozwiązania.

Wierzę w moc edukacji specjalnej i to, że przy wykorzystaniu specjalnych środków jesteśmy w stanie przekazać i umożliwić przyswojenie uczniom wielu treści, istotne jest tylko JAK to zrobimy?

W swojej pracy tworzę materiał łącząc wiele różnych metod, które umożliwiają polisensoryczne doświadczenia i pozwalają na globalną komunikację.

Prezentowany materiał w części będzie odpowiadał realizacji przeze mnie poszczególnych treści edukacyjnych uwzględniających obowiązujące w szkole specjalnej przedmioty: funkcjonowanie osobiste i społeczne, zajęcia rozwijające komunikowanie się i kreatywność oraz zajęcia usprawniające opanowanie technik szkolnych technik szkolnych.

Drugą częścią będzie materiał, odpowiadający Twoim potrzebom, więc zachęcam do zgłaszania propozycji, uwag, zadawania pytań, co pozwoli mi poszerzać zakres treści dydaktycznych.

I na koniec jeszcze kilka UWAG do Ciebie terapeuto-nauczycielu:

  • Nie poddawaj się i nie zaprzestawaj poszukiwań, czasami na efekty musimy poczekać trochę dłużej, a niektóre są mało widoczne,
  • Ciesz się z małych sukcesów, bo każdy sukces przybliża Ciebie i Twojego ucznia do celu,
  • Edukacja specjalna ma odpowiadać na potrzeby ucznia i to jego rozwój stanowi cel, a nie realizacja określonych treści
  • Pozwalaj uczniom mieć realny wpływ na przebieg zajęć
  • Pamiętaj, że edukacja ma dawać radość, a nie stanowić przykry obowiązek
  • Nie ma nudnych treści, są tylko mało atrakcyjne sposoby ich prezentacji
  • Stwarzaj możliwości wielopłaszczyznowej komunikacji z zastosowaniem różnorodnych metod
  • Nie ma jednej uniwersalnej metody komunikacji dla wszystkich, dlatego wykorzystuj różne środki przekazu
  • Modeluj i wdrażaj do nawiązywania kontaktów, zadawania pytań oraz komentowania, to rozwija myślenie
  • Nauka to poszukiwanie rozwiązań, doświadczanie i działanie praktyczne! nie zapominaj o tym!

Zaplanowałam wiele ciekawych i wartych zobaczenia materiałów więc bądź na bieżąco. Subskrybuj poniżej, aby otrzymywać powiadomienia o nowych aktualizacjach

Opublikowany w o mnie

Kilka słów o mnie…

Jestem pedagogiem specjalnym, oligofrenopedagogiem, terapeutą komunikacji alternatywnej i wspomagającej, arteterapeutą, terapeutą ręki, a także przewodnikiem osób głuchoniewidomych z ponad dziesięcioletnim stażem pracy na polu edukacji i terapii dzieci ze specjalnymi potrzebami.

W swojej pracy nieustannie poszukuję nowych metod i doskonalę warsztat tworząc własne zaplecze dydaktyczne dostosowane do potrzeb i możliwości psychofizycznych moich podopiecznych uwzględniając wielozmysłowy przekaz.

W moim rozumieniu edukacja powinna być przygodą, podczas której dziecko i dorosły stają się partnerami porozumiewając się na tej samej płaszczyźnie za pośrednictwem wybranych metod i środków pozwalając tym samym czerpać radość z odkrywania, wspólnej nauki i zabawy.

Niniejszy blog ma stanowić inspirację i wsparcie zarówno dla poszukujących nauczycieli, terapeutów w zakresie pracy dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, jak również rodziców, którzy chcą wspierać rozwój poznawczy swojego dziecka za pomocą ciekawych środków przekazu.

Jeżeli chcesz wiedzieć, czym dla mnie jest edukacja specjalna, zapraszam tutaj:

Strona na facebook Eduaacja

Zamknięta grupa służąca wymianie materiałów dydaktycznych Eduaacja